Kryteria oceny

Kryteria konkursu Raporty Społeczne koncentrują się na cechach, którymi powinny charakteryzować się dobre raporty społeczne (tj. raporty z zakresu zrównoważonego rozwoju, społecznej odpowiedzialności biznesu, ochrony środowiska i zaangażowania społecznego). Zostały one wypracowane w oparciu o europejskie wytyczne raportowania The European Sustainability Reporting Association (ESRA) oraz zweryfikowane na drodze dialogu z ekspertami przeprowadzonego w 2008 roku.

Kryteriami kieruje się w swoich ocenach jury złożone z ekspertów zarówno z dziedziny ekonomii, ochrony środowiska, spraw społecznych, jak i społecznej odpowiedzialności biznesu,  które zachowuje niezależność oceny względem organizatorów. Przedstawiciele FOB oraz Deloitte uczestniczą w obradach w sposób bierny, jako organizatorzy i bez prawa głosu.

Procedura oceny przebiega w dwóch etapach. W pierwszym każdy członek jury ocenia indywidualnie zgłoszone do konkursu raporty wg szczegółowych kryteriów w trzech aspektach: kompletności, zaufania i komunikacji. W drugim etapie podczas posiedzenia jury odbywa się zebranie wyników indywidualnych a następnie wybór najlepiej przygotowanych raportów.

ASPEKT 1. KOMPLETNOŚĆ (stanowi 40% całościowej oceny)

Dobry raport społeczny (tj. raport z zakresu zrównoważonego rozwoju, społecznej odpowiedzialności biznesu, ochrony środowiska i zaangażowania społecznego) powinien umożliwiać czytelnikowi wyrobienie sobie całościowego obrazu działalności organizacji i jej skutków. Chodzi o to, by czytelnik był w stanie zobaczyć kompletny obraz organizacji: co robi, jaki jest zakres jej działalności i zakres raportu w odniesieniu do całości jej działań.

Kompletność obejmuje cztery obszary:

  • Kluczowe skutki działalności firmy w aspekcie zrównoważonego rozwoju  (w trakcie oceny jury bierze pod uwagę istotność wykazywanych informacji związanych ze skutkami bezpośrednimi i pośrednimi działalności organizacji w aspekcie ekonomicznym, środowiskowym i społecznym oraz uzasadnienie ich wyboru i zakres podjętych działań) i  kluczowych interesariuszy  (jury bierze pod uwagę, czy autorzy raportu zidentyfikowali interesariuszy firmy oraz czy opisano procesy temu towarzyszące),
  • Strategia społecznej odpowiedzialności biznesu (jury ocenia zaangażowanie organizacji w kwestię odpowiedzialności społecznej biznesu rozumiane poprzez m.in.  posiadanie strategii CSR oraz jej przedstawienie, integrację polityki CSR ze strategią biznesową firmy, a także wskazanie celów i mierników działań),
  • Profil firmy i kontekst biznesowy jej funkcjonowania
  • Podstawowe informacje o raporcie i procesie raportowania firmy.

ASPEKT 2. WIARYGODNOŚĆ (stanowi 40% całościowej oceny)

Czytelnik szuka w raporcie zapewnienia, że w organizacji funkcjonują struktury, procesy i mechanizmy kontroli umożliwiające prawidłowe przedstawienie informacji o skutkach jej działań. Mogą to być wewnętrzne polityki i systemy, posiadanie przez organizację odpowiedniego personelu, mechanizmów gromadzenia danych, systemów zarządczych, a także posiadanie celów, które mają doprowadzić do realizacji  idei zrównoważonego rozwoju. Czytelnicy raportu chcieliby móc określić, do jakiego stopnia przedstawiono dowody, że – tam gdzie jest to właściwe – systemy i informacje wewnętrzne zostały przetestowane, a w raporcie uwzględniono również poglądy podmiotów zewnętrznych.

Wiarygodność obejmuje sześć obszarów:

  • Procesy zarządcze (jury ocenia, w  jaki sposób w raporcie przedstawiono wdrożone systemy zarządzania zrównoważonym rozwojem oraz czy w proces  zaangażowane jest wyższe kierownictwo),
  • Proces angażowania interesariuszy (w ocenie raportu brane jest pod uwagę zarządzanie relacjami z interesariuszami, stopień wpływu opinii interesariuszy na funkcjonowanie organizacji, umożliwienie interesariuszom przekazania informacji zwrotnych względem raportu oraz sposób wykorzystania tych danych),
  • Podjęte działania, ich wyniki i plany (jury ocenia w raporcie sposób prezentacji danych związanych z obszarem zrównoważonego rozwoju i społecznej odpowiedzialności biznesu, czy organizacja komunikuje również o wyzwaniach i nie unika danych niewygodnych (obiektywność przekazu) oraz czy określa plany i zobowiązania (na następny okres sprawozdawczy),
  • Użyte wskaźniki i mierniki (jury ocenia w raporcie sposób ujęcia danych, czy użyte są dane ilościowe wspierające opisy jakościowe oraz czy poprzez użyte wskaźniki umożliwia się czytelnikom monitoring wpływu organizacji w kluczowych kwestiach  związanych z obszarem społecznej odpowiedzialności biznesu),
  • Procesy audytu wewnętrznego (jury ocenia w raporcie czy organizacja przedstawia wewnętrzne mechanizmy audytu),
  • Niezależna weryfikacja zewnętrzna (jury ocenia w jaki sposób organizacja potwierdza informacje zawarte w raporcie).

ASPEKT 3. KOMUNIKACJA (stanowi 20% całościowej oceny)

Komunikacja dotyczy tego, w jakim stopniu raport jest komunikowany zadeklarowanym docelowym czytelnikom. Jest to – przynajmniej częściowa – ocena technik przekazu wykorzystanych do komunikacji.

Komunikacja obejmuje sześć obszarów:

  • Struktura logiczna (jury ocenia na ile struktura raportu jest przejrzysta, na ile ułatwia czytelnikowi poruszanie się po raporcie i wyszukiwanie interesujących go informacji),
  • Jasność przekazu (jury ocenia język raportu i zrozumiałość przekazu),
  • Zwięzłość (jury ocenia czy raport ma odpowiednią długość),
  • Dostępność dla czytelników (jury ocenia sposób udostępnienia raportu odbiorcom),
  • Atrakcyjność prezentacji (jury ocenia wygląd raportu, sposoby prezentacji danych i innowacyjność podejścia),
  • Efektywność ekologiczna (jury ocenia czy w raporcie zostały zastosowane  ekologiczne rozwiązania w produkcji raportu).